1394

From trace-based inter-model validation to bidirectional model synchronization with reconciliation

تبدیل مدل به مدل، یک فرآیند تولید مدل مقصد از مدل ورودی مبدأ است. با این حال، پس از اعمال تبدیل، هر دو مدل مبدأ و مقصد ممکن است، بطور مستقل تغییر یابند. در این موارد، تبدیل دوسویه (Bx) لازم است تا تغییرات در مدلها را برای برطرف کردن ناسازگاری بین مدلی موردنظر انتشار دهد. در این مقاله، ما یک رویکرد تعاملی Bx را از طریق اعتبار سنجی بین مدلی ارائه می دهیم که توسعه دهندگان را قادر می سازد همگام سازی مدلی با مصالحه را فراهم سازند. سیستم Bx پیشنهاد شده با استفاده از زبان اعتبارسنجی اپسیلون (EVL) اجرا می شود. یک فرامدل ردیابی طراحی شده است تا انتشار تغییرات فراهم شود و این، منجر به تناظر دوسویه بین مدل ها شود. این رویکرد براساس مفاهیم همگام سازی به دست آمده در 13 حالت مختلف برای هر رابطه دوسویه صوری سازی شده است. رویکرد ما با بعضی از روش های شناخته شده Bx با در نظر گرفتن شش ویژگی همگام سازی مهم مقایسه شده است. نتایج، برتری رویکرد پیشنهادی را نشان میدهد.

By MDSERG Admin | مقالات انگلیسی
DETAIL

انتخاب بهترين سرويس با توجه به معيارهای امنيتی با استفاده از روش‌های تحليل سلسله مراتبی و هدف، سوال و اندازه‌گيری

امروزه انتخاب بهترین سرویس برای هدفی خاص به امری سخت و پیچیده تبدیل گردیده است. دلیل این امر وجود سرویس های متعدد با عملکرد برای یک هدف خاص مشابه است. انتخاب سرویس مناسب از میان سرویس های مختلف می تواند به عنوان یک مسئله ی تصمیم گیری در نظر گرفته شود. در تحقیقات پیشین، انتخاب و رتبه بندی سرویس ها با استفاده از مقایسه ی خصوصیات وظیفه مندی و یا خصوصیات غیروظیفه مندی یک سرویس انجام پذیرفته است. در این مقاله، انتخاب سرویس به معیارهای امنیتی محدودشده و برای این کار از روش های«تحلیل سلسله مراتبی» و«هدف، سوال، اندازه گیری» استفاده شده است. روند تصمیم گیری در رابطه با انتخاب سرویس به صورت محاسباتی و نظرسنجی از خبرگان انجام می پذیرد. قابلیت اجرای راه حل ارائه شده در این مقاله با استفاده از یک مطالعه ی موردی در رابطه با سرویس های بانک داری الکترونیکی نشان داده شده است.

By MDSERG Admin | مقالات فارسی
DETAIL

بهبود معيار پوشش شرط/تصميم اصلاح‌يافته در آزمون نرم‌افزاربه روش مبتنی بر مدل

یکی از روشهای ارزیابی خودکار نرم افزار استفاده از آزمون مبتنی بر مدل است. در این آزمون برای محدود نمودن تعداد موارد آزمون تولید شده و نیز مطلوب بودن آنها می توان از معیارهایی همچون معیار پوشش شرط/تصمیم اصلاح یافته استفاده نمود. اما در برخی مواقع در فرآیند تولید آزمون با استفاده از این معیار، موارد آزمون غیرقابل حل و دارای تناقضی تولید می شوند که در عمل قابل استفاده نیستند و در نتیجه نمی توان صحت قسمتی از سیستم را آزمود. بنابراین نیاز است تا اصلاحاتی بر روی این معیار صورت گیرد تا علاوه بر حفظ خواص اصلی آن، تا حد ممکن موارد آزمون غیرقابل حل کمتری تولید شود. در این پژوهش روشی جهت بهبود این معیار ارائه شده است.سپس با در نظر گرفتن این بهبود و به کارگیری آن در فرآیند خودکارسازی آزمون نرم افزار، نشان داده شده است که مقدار پوشش آزمون بیشتر می شود و نسبت به قبل قسمت های بیشتری از سیستم به طور خودکار قابل آزمودن است.

By MDSERG Admin | مقالات فارسی
DETAIL

تماس با ما

رایانامه: Zamani[AT]eng.ui.ac.ir
شماره تماس: 37934537-31-98+
آدرس: خیابان هزارجریب، دانشگاه اصفهان، دانشکده مهندسی کامپیوتر، گروه مهندسی نرم افزار

Statistics

  • 0
  • 1
  • 10
  • 7,701
  • 322
  • 74
  • 0
  • دسامبر 21, 2018
TOP